- Cierpienie, które wynika z osobistego nawrócenia. Przykład: ktoś pił i palił, ale przestał. Następnie zaczął się zdrowo odżywiać. Po 10 latach od porzucenia dwóch nałogów kupił sobie jedzenie takie, jakie kupował na co dzień kiedyś, czyli słabej jakości. Kiedy pił i palił, to jedzenie było bezproblemowe. Po latach odtruwania organizmu okazało się gorzkie, więc wydaje się takiemu nawróconemu, że niejadalne. Trzeba jednak to zjeść, ponieważ nie wyrzucamy jedzenia, jeśli tylko jest to możliwe, tzn. niedobry jest smak, ale jedzenie pozostaje nieszkodliwe (jest nadal jadalne). Jedzenie gorzkich owoców i warzyw jest nowym cierpieniem, które pojawiło się z powodu… nawrócenia. Pierwszym modelem cierpienia na drodze wyznawców byłoby więc cierpienie jako skutek nawrócenia.
- Szczególnym przypadkiem cierpienia, które bywa skutkiem osobistego nawrócenia są te sytuacje, w których „wartością dodaną” otrzymanego przebaczenia i rozgrzeszenia są psychiczne dolegliwości wynikające z usunięcia różnych mechanizmów obronnych, co może skutkować także odsłonięciem prawdy powołaniowej: Jeśli powołanie było wypierane ze świadomości, to po takiej spowiedzi może ustąpić mechanizm obronny polegający na wypieraniu powołania.
- Cierpienie, które wynika ze zgodnych z wolą Bożą rozstań.
- Cierpienie, które wynika z naturalnych różnych zmian, np. z niezawinionych ciężko przez ludzi zmian klimatycznych, albo z naturalnych klęsk żywiołowych.
Zob. też: O spowiedzi usznej z całego życia