Katechizm Kościoła Katolickiego (taka gruba książka w niebieskiej okładce) jest absolutnie obowiązkową lekturą na początek formacji także dla osób świeckich. Tym bardziej w czasie rozeznawania powołania. Następnie dokumenty Papieskie o życiu konsekrowanym. W trzeciej kolejności dokumenty Kościoła o życiu ludzkim i ludzkiej godności. Jeśli chodzi o pomoc duchową w nauczaniu Świętych Doktorów, może się okazać niezbędne sięgnięcie do pism św. Jana od Krzyża, św. Bernarda z Clairvaux, św. Teresy Wielkiej, św. Bonawentury, św. Katarzyny Sieneńskiej. Proszę też pamiętać o trzech tercjarkach franciszkańskich: św. Katarzynie Genueńskiej, św. Margerycie Bays, a także o bł. Anieli Salawie. To są Wasze duchowe Nianie. Poza tym: trzeba się odrobinę orientować w duchowości św. Brata Karola de Foucauld, św. Ignacego z Loyoli, bł. Prymasa Tysiąclecia, jak również Sługi Bożego Antoniego Gaudiego i Sługi Bożego Ks. Abpa Antoniego Baraniaka. Jeśli chodzi o lektury przed próbą, tyle powinno wystarczyć, żeby rozeznać powołanie do tej rodziny duchowej. Ale do tego potrzeba też osobistej, codziennej modlitwy (różaniec, brewiarz), życia w łasce uświęcającej, a także częstego korzystania z sakramentów pokuty i Eucharystii. Najlepiej by było (dla zmniejszenia ryzyka pomyłek), żeby w tym czasie korzystać także z pomocy duchowego kierownika (proszę szukać duchowego kierownictwa w pierwszej kolejności u Ojców Jezuitów, ale potem zgodnie z zalecaną lekturą fakultatywną). Takie rozeznawanie przed próbą musi zająć co najmniej 1 rok, ale może to trwać nawet do 2 lat. Kto chciałby wstąpić do seminarium, niech wstępuje w ciemno. Nie ma wtedy na co czekać. Jedyne co, to żeby to było seminarium diecezjalne. Proszę pamiętać, że trzeba mieć skończone 35 lat, żeby można było rozpocząć próbę w tej rodzinie duchowej.